تحلیل بنیادی تتر و دلار در بازار ایران، با در نظر گرفتن شرایط فعلی و هم‌زمانی آن با ثبت سقف‌های جدید قیمتی در چارت، نیازمند نگاه بی‌طرف، اقتصادی و مبتنی بر واقعیت‌های کلان است. تتر در بازار داخلی عملاً به آینه‌ای از نرخ دلار آزاد تبدیل شده و رفتار آن بیش از آنکه تابع عوامل درون‌زنجیره‌ای بازار رمزارزها باشد، بازتابی از متغیرهای کلان اقتصاد ایران و فضای ژئوپلتیک منطقه‌ای و بین‌المللی است.

در شرایط کنونی، مهم‌ترین عامل بنیادی اثرگذار بر نرخ دلار و تتر، عدم تعادل پایدار میان عرضه و تقاضای ارز در اقتصاد ایران است. از یک‌سو، رشد نقدینگی، کسری بودجه ساختاری و فشارهای مالی دولت همچنان زمینه‌ساز افزایش انتظارات تورمی هستند و از سوی دیگر، دسترسی محدود به منابع ارزی و دشواری‌های نقل‌وانتقال مالی، امکان مدیریت پایدار بازار ارز را کاهش داده است. این وضعیت باعث شده تتر به‌عنوان ابزار پوشش ریسک ارزی، تقاضای بالایی داشته باشد و در نتیجه قیمت آن هم‌راستا با دلار آزاد و حتی در برخی مقاطع جلوتر از آن حرکت کند.

عامل دوم، فضای ژئوپلتیک و سطح ریسک ادراک‌شده در اقتصاد ایران است. افزایش تنش‌های منطقه‌ای، ابهام در روابط خارجی و نبود افق روشن در حوزه تحریم‌ها، همگی باعث می‌شوند فعالان اقتصادی تمایل بیشتری به نگهداری دارایی‌های دلاری یا شبه‌دلاری داشته باشند. این رفتار، حتی بدون وقوع یک شوک واقعی، می‌تواند به‌صورت انتظاری نرخ دلار و تتر را در سطوح بالاتر تثبیت کند. در چنین فضایی، بازار بیشتر با «ریسک‌پریمیوم» معامله می‌شود تا بر مبنای متغیرهای کوتاه‌مدت اقتصادی.

از منظر سیاست‌گذاری داخلی، هرچند تلاش‌هایی برای کنترل نوسانات ارزی از طریق ابزارهای اداری، بازارسازی یا مدیریت تقاضا انجام می‌شود، اما تجربه نشان داده زمانی که عوامل بنیادی در جهت افزایش نرخ ارز عمل می‌کنند، این اقدامات بیشتر نقش تعدیل‌کننده موقت دارند تا تغییر‌دهنده روند. به همین دلیل، حتی در دوره‌هایی که بازار وارد فاز رنج یا اصلاح کوتاه‌مدت می‌شود، انتظارات تورمی همچنان در سطوح بالا باقی می‌ماند و از افت‌های عمیق جلوگیری می‌کند.

نکته مهم دیگر، هم‌پوشانی رفتار تکنیکال و بنیادی بازار است. همان‌طور که در چارت مشاهده می‌شود، پس از دوره‌های رنج یا اصلاح محدود، حرکت‌های صعودی جدید شکل گرفته‌اند. این الگو از منظر بنیادی نشان می‌دهد بازار هر اصلاح قیمتی را به‌عنوان فرصت ورود تلقی کرده، نه نشانه‌ای از تغییر روند. چنین رفتاری معمولاً زمانی دیده می‌شود که اعتماد عمومی به کاهش پایدار نرخ ارز پایین است و انتظارات غالب، همچنان تورمی و صعودی باقی مانده‌اند.

در جمع‌بندی بنیادی، می‌توان گفت رشد اخیر تتر و دلار در ایران بیش از آنکه حاصل یک عامل مقطعی باشد، نتیجه هم‌زمان فشارهای ساختاری اقتصادی، انتظارات تورمی پایدار، محدودیت‌های ارزی و افزایش ریسک‌های ادراک‌شده در فضای کلان است. در غیاب یک تغییر معنادار در متغیرهای بنیادین، هرچند اصلاح‌های مقطعی و نوسانات کوتاه‌مدت محتمل هستند، اما نگاه غالب بازار همچنان به حفظ ارزش دارایی در برابر کاهش قدرت خرید معطوف است. این تحلیل بدون سوگیری، نشان می‌دهد روند فعلی بیشتر یک پیام اقتصادی دارد تا صرفاً یک حرکت هیجانی در بازار.

Eagle Economic